ΜΠΑΚΛΑΒΑΣ ΚΥΜΗΣ
Παραμονές Χριστουγέννων και πολύς κόσμος έχει βγει στην αγορά να ψωνίσει, να θαυμάσει τις βιτρίνες। Πώς μπορεί εξάλλου να αγνοήσει την επικαιρότητα μέρες που είναι;
Οι δρόμοι στολισμένοι με λαμπάκια, Χριστουγεννιάτικα τραγούδια να αντηχούν από παντού, βιτρίνες να αστραφτοκοπούν, χιονόμπαλες, αστέρια, Άη Βασίληδες, μικροπωλητές να διαλαλούν κάθε λογής εμπόρευμα, και ο κόσμος να στριμώχνεται σε μικρά και μεγάλα μαγαζιά να ψωνίσει έστω το κάτι τι, μέρες που είναι.
Από μικρούς μας αρέσουν τα Χριστούγεννα. Βέβαια εμείς δεν είχαμε στολισμούς δένδρων και τόσα άλλα μπιχλιμπίδια. Περιμέναμε όμως αυτές τις μέρες να γευθούμε ένα καλό φαγητό, ένα καλό γλυκό. Μέχρι και σήμερα η μυρωδιά από τους μπακλαβάδες που γευόμαστε, γαργαλάει τα ρουθούνια μας.
Μέρες οι μανάδες μας προετοιμάζονταν για τη μαγική αυτή στιγμή. Το καλύτερο αλεύρι, ζάχαρες, μύγδαλα, καρύδια, μοσχοκάρυδα, γαρύφαλλα και τόσα άλλα πράγματα στοιβάζονταν στο σπίτι για να χρησιμοποιηθούν την κατάλληλη μέρα. Όταν ερχόταν αυτή η μέρα, όλη η οικογένεια ήταν στο πόδι. Ο «σοφράς» ετοιμαζόταν για να χρησιμοποιηθεί για το άνοιγμα του φύλλου, εμείς τα παιδιά γυρίζαμε το μήλο για να αλέσουμε το μύγδαλο και το καρύδι. Με πόση επιδεξιότητα και μαεστρία οι νοικοκυρές στριφογύριζαν τη σαίτα μέχρι να φέρουν το φύλλο στο επιθυμητό αποτέλεσμα που ήθελαν. Να βλέπεις μέσα από αυτό. Με πόση τέχνη το τοποθετούσαν μέσα στον «ταβά» και μετά άλλο κι άλλο κι άλλο, μέχρι να γεμίσει μέχρι πάνω. Ενδιάμεσα έριχναν και το αμύγδαλο ή καρύδι ανάλογα. Πρωινές ώρες τελείωνε όλη αυτή η ιεροτελεστία. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό. Δυο - τρεις ταβάδες γεμάτοι μπακλαβάδες - αμυγδαλάτα και καρυδάτα – κομμένα σε σχήμα ρόμβου με το μύγδαλο ή το γαρύφαλλο από πάνω το κάθε κομμάτι, έτοιμο για ψήσιμο. Κλεφτά έπαιρναν οι νοικοκυρές έναν υπνάκο και πρωί – πρωί στο φούρνο για την προετοιμασία του ψησίματος. Ήταν μεγάλη τέχνη να φέρεις το φούρνο στο επιθυμητό αποτέλεσμα ώστε το ψήσιμο να είναι αυτό που έπρεπε. Βλέπεις η θερμοκρασία και η ώρα του ψησίματος κανονιζόταν από την εμπειρία της κάθε νοικοκυράς. Όταν τελείωνε το ψήσιμο ακολουθούσε το μέλωμα, που και αυτό εξαρτιόταν από την εμπειρία της νοικοκυράς. Τα φύλλα έπρεπε να είναι όλα ψημένα και χωρισμένα ένα – ένα και να έχουν ρουφήξει το ανάλογο σιρόπι. Ούτε σταγόνα λιγότερο ή περισσότερο.
Όλο το σπίτι μοσχομύριζε. Εμείς παιδιά περιμέναμε με ανυπομονησία να γευθούμε το υπέροχο αυτό γλύκισμα. Τα καλύτερα κομμάτια βέβαια έμπαιναν στον «τέντζερη» για τους ξένους. Μέχρι τις Αποκριές έπρεπε να μας φθάσει.
Αυτές οι εικόνες και οι μυρωδιές έρχονται τέτοιες μέρες να μου θυμίσουν τα παιδικά μου χρόνια.
Ο μπακλαβάς με τον τρόπο που παρασκευάζεται στην Κύμη είναι ιδιαίτερος, δεν παρασκευάζεται σε άλλα μέρη. Είναι ιδανικό και συνάμα εντυπωσιακό γλυκό για γιορτές και τραπέζια. Κρατάει δε καλά τα μυστικά της επιτυχίας του που αν δεν τα γνωρίζεις θα απογοητεύσεις τους καλεσμένους σου.
Σερφάροντας στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ διαπίστωσα ότι υπάρχουν κάποιες συνταγές για τον ΜΠΑΚΛΑΒΑ ΚΥΜΗΣ. Σας τις παρουσιάζω, προτρέποντάς σας όμως να ρωτήσετε καμιά νοικοκυρά που να γνωρίζει τα μυστικά του καλού μπακλαβά για σίγουρη επιτυχία.
1. ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΜΑΜΑΛΑΚΗ
Για το φύλλο:
2 κιλά αλεύρι
4 ποτήρια νερό
2 φλιτζάνια του καφέ ελαιόλαδο
λίγο αλάτι
για τη γέμιση:
1 κιλό λεπτοαλεσμένο αμύγδαλο χωρίς φλούδες
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
2 φρυγανιές τριμμένες
3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
βούτυρο γάλακτος (1/4 για τον πάτο του ταψιού, ¼ για το ράντισμα, ½ κιλό από πάνω)
για το σιρόπι:
8 νεροπότηρα νερό
2 ½ κ. ζάχαρη
φλούδα από ένα μεσαίο λεμόνι
2 κλαράκια κανέλλα
χυμό από 2 λεμόνια
Εκτέλεση:Ετοιμάζετε τη γέμιση. Στο μπολ με το ξασπρισμένο και τριμμένο αμύγδαλο, προσθέτετε τις τριμμένες φρυγανιές, 3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη και ανακατεύετε. Αφήνετε στην άκρη.
Ετοιμάζετε τη ζύμη για τα φύλλα. Ανακατεύετε το αλεύρι με το νερό, το ελαιόλαδο και το αλάτι. Τα ζυμώνετε καλά και αφήνετε τη ζύμη να ξεκουραστεί για μια ώρα. Ανοίγετε συνολικά περίπου 60 λεπτά φύλλα διαμέτρου λίγο μεγαλύτερης από τη διάμετρο του ταψιού σας. (περίπου 36 εκατοστά να είναι το ταψί).
Λιώνετε το ¼ του βούτυρου σένα κατσαρολάκι. Με ένα πινέλο αλείφετε τον πάτο του ταψιού καλά και απλώνετε το πρώτο φύλλο. Το κόβετε γύρω γύρω και προσέχετε να πιάσει καλά τον πάτο του ταψιού. Συνολικά στον πάτο βάζετε 13 φύλλα, το ένα πάνω από το άλλο με την εξής διαδικασία: Στο 5ο φύλλο, ραντίζετε με λίγο βούτυρο, στο 6ο δε ραντίζετε, στο 7ο ραντίζετε και επαναλαμβάνετε μέχρι να φτάσετε στο 12ο φύλλο. Σε αυτό βάζετε λίγη κανέλα και βούτυρο λιωμένο. Στρώνετε το 13ο φύλλο, ραντίζετε με βούτυρο και προσθέτετε και λίγη κανέλα.
Βάζετε το 14ο φύλλο στο ταψί και από πάνω ρίχνετε ένα μπολάκι με γέμιση.
Σκεπάζετε με το 15ο φύλλο. Από το 15ο μέχρι και το 30ο φύλλο, βάζετε φύλλο και μπολάκι γέμιση, φύλλο-βούτυρο-φύλλο βούτυρο και λιγότερη γέμιση. Ανοίγετε άλλα 12 φύλλα και σκεπάζετε σταδιακά το μπακλαβά, με βούτυρο λιωμένο, εκτός από τα 2 τελευταία όπου δε βάζετε βούτυρο.
Όταν τελειώσετε, κόβετε το μπακλαβά λεπτές λωρίδες και στη συνέχεια ρόμβους, μέχρι τον πάτο. Προσθέτετε από πάνω καυτό λιωμένο και μπόλικο βούτυρο και τοποθετείτε το ταψί στο φούρνο, στους 200ο για μια ώρα και 15 λεπτά.
Όσο ψήνεται ο μπακλαβάς, ετοιμάζετε το σιρόπι το οποίο και αυτό θέλει μια ώρα να βράσει, μέχρι να κάνει χοντρές σταγόνες που πέφτουν σιγά σιγά.
Όταν ο μπακλαβάς είναι έτοιμος, σιροπιάζετε με το καυτό σιρόπι, αφήνετε μια νύχτα να το τραβήξει και το κόβετε την επόμενη μέρα.
2. ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ
Για την γέμιση:
2 κ. Αμύγδαλο
1 ½ φλιτζ. Τριμμένη Φρυγανιά
1 ½ φλιτζ. Ζάχαρη
Κανέλλα
Για 100 φύλλα:
2 κ. Αλεύρι Χωριάτικο
½ κουτ. Αλάτι
50 γραμμ. Νισεστέ
Για το ζεμάτισμα:1 κ. Ελαιόλαδο
½ κ. Βούτυρο
Για το σιρόπι:
2 κ. Ζάχαρη
4 ποτ. Νερό
1 ½ ποτ. Χυμό Λεμονιού
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Τρίβουμε το αμύγδαλο. Το ρίχνουμε σε ένα μεγάλο μπολ και προσθέτουμε 1 ½ κούπα φρυγανιά και 1 ½ κούπα ζάχαρη για να γίνει το μείγμα πιο αφράτο. Ανακατεύουμε. Η γέμιση είναι έτοιμη και είναι ώρα να φτιάξουμε τη ζύμη.
Σε μια λεκανίτσα ανακατεύουμε 2 κ. αλεύρι και νερό (όσο πάρει) . Ζυμώνουμε καλά, μέχρι να έχουμε μια σφιχτή, ελαστική ζύμη. Την σκεπάζουμε με μια υγρή πετσέτα να μην ξεραθεί και την αφήνουμε δύο ώρες να ξεκουραστεί.
Ζεσταίνουμε σε ένα κατσαρολάκι βούτυρο και το αναμιγνύουμε με ελαιόλαδο. Λαδώνουμε το ταψί ρίχνοντας 4-5 βαθιές κουτάλες από το μείγμα. Πασπαλίζουμε την επιφάνεια εργασίας με νισεστέ. Έτσι τα φύλλα του μπακλαβά θα γίνουν πιο τραγανά.
Kόβουμε στο μέγεθος ενός μικρού μήλου ένα κομμάτι ζύμης. Ανοίγουμε ένα μεγάλο λεπτό φύλλο. Το βάζουμε μέσα στο ταψί με τις άκρες του να προεξέχουν. Περνάμε μια φορά τον πλάστη πάνω από το χείλος του ταψιού και κόβουμε τις άκρες του φύλλου, που προεξέχουν. Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία, μέχρι να βάλουμε στις άκρες του ταψιού 15 φύλλα. Λαδώνουμε τα φύλλα, ρίχνουμε λίγη γέμιση και συνεχίζουμε. Απλώνουμε φύλλο-γέμιση- φύλλο- γέμιση. Κατά διαστήματα πατάμε με τα χέρια μας τον μπακλαβά, για να καθίσουν τα φύλλα. Βάζουμε σαν καπάκι άλλα δεκαπέντε φύλλα και κόβουμε τον μπακλαβά σε ρόμβους. Έπειτα ραντίζουμε τα πρώτα φύλλα του μπακλαβά με λίγο νερό, για να μην ανασηκωθούν τα φύλλα. Ζεσταίνουμε ξανά το ελαιόλαδο και το βούτυρο που έμεινε από πριν και «θερμίζουμε» τον μπακλαβά, τον περιχύνουμε δηλαδή με το καυτό υγρό. Με το λάδι και το βούτυρο τα φύλλα «τηγανίζονται» και γίνονται πολύ τραγανά. Ψήνουμε 2 ώρες στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Περιμένουμε να κρυώσει ο μπακλαβάς και εν τω μεταξύ φτιάχνουμε το σιρόπι.
Φτιάχνουμε το σιρόπι βράζοντας 2 κιλά ζάχαρη με 4 ποτήρια νερό. Προσθέτουμε 1 ½ χυμό λεμονιού για να μην ζαχαρώσει το σιρόπι. Περιμένουμε μέχρι να πήξει και το χρησιμοποιούμε. Όταν κρυώσει ο μπακλαβάς τον σιροπιάζουμε με το καυτό σιρόπι. Τον αφήνουμε να ρουφήξει το σιρόπι του, δύο ώρες περίπου και είναι έτοιμος!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους, με υγεία, αγάπη και ειρήνη σ’ όλο τον κόσμο.
Παραμονές Χριστουγέννων και πολύς κόσμος έχει βγει στην αγορά να ψωνίσει, να θαυμάσει τις βιτρίνες। Πώς μπορεί εξάλλου να αγνοήσει την επικαιρότητα μέρες που είναι;Οι δρόμοι στολισμένοι με λαμπάκια, Χριστουγεννιάτικα τραγούδια να αντηχούν από παντού, βιτρίνες να αστραφτοκοπούν, χιονόμπαλες, αστέρια, Άη Βασίληδες, μικροπωλητές να διαλαλούν κάθε λογής εμπόρευμα, και ο κόσμος να στριμώχνεται σε μικρά και μεγάλα μαγαζιά να ψωνίσει έστω το κάτι τι, μέρες που είναι.
Από μικρούς μας αρέσουν τα Χριστούγεννα. Βέβαια εμείς δεν είχαμε στολισμούς δένδρων και τόσα άλλα μπιχλιμπίδια. Περιμέναμε όμως αυτές τις μέρες να γευθούμε ένα καλό φαγητό, ένα καλό γλυκό. Μέχρι και σήμερα η μυρωδιά από τους μπακλαβάδες που γευόμαστε, γαργαλάει τα ρουθούνια μας.
Μέρες οι μανάδες μας προετοιμάζονταν για τη μαγική αυτή στιγμή. Το καλύτερο αλεύρι, ζάχαρες, μύγδαλα, καρύδια, μοσχοκάρυδα, γαρύφαλλα και τόσα άλλα πράγματα στοιβάζονταν στο σπίτι για να χρησιμοποιηθούν την κατάλληλη μέρα. Όταν ερχόταν αυτή η μέρα, όλη η οικογένεια ήταν στο πόδι. Ο «σοφράς» ετοιμαζόταν για να χρησιμοποιηθεί για το άνοιγμα του φύλλου, εμείς τα παιδιά γυρίζαμε το μήλο για να αλέσουμε το μύγδαλο και το καρύδι. Με πόση επιδεξιότητα και μαεστρία οι νοικοκυρές στριφογύριζαν τη σαίτα μέχρι να φέρουν το φύλλο στο επιθυμητό αποτέλεσμα που ήθελαν. Να βλέπεις μέσα από αυτό. Με πόση τέχνη το τοποθετούσαν μέσα στον «ταβά» και μετά άλλο κι άλλο κι άλλο, μέχρι να γεμίσει μέχρι πάνω. Ενδιάμεσα έριχναν και το αμύγδαλο ή καρύδι ανάλογα. Πρωινές ώρες τελείωνε όλη αυτή η ιεροτελεστία. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό. Δυο - τρεις ταβάδες γεμάτοι μπακλαβάδες - αμυγδαλάτα και καρυδάτα – κομμένα σε σχήμα ρόμβου με το μύγδαλο ή το γαρύφαλλο από πάνω το κάθε κομμάτι, έτοιμο για ψήσιμο. Κλεφτά έπαιρναν οι νοικοκυρές έναν υπνάκο και πρωί – πρωί στο φούρνο για την προετοιμασία του ψησίματος. Ήταν μεγάλη τέχνη να φέρεις το φούρνο στο επιθυμητό αποτέλεσμα ώστε το ψήσιμο να είναι αυτό που έπρεπε. Βλέπεις η θερμοκρασία και η ώρα του ψησίματος κανονιζόταν από την εμπειρία της κάθε νοικοκυράς. Όταν τελείωνε το ψήσιμο ακολουθούσε το μέλωμα, που και αυτό εξαρτιόταν από την εμπειρία της νοικοκυράς. Τα φύλλα έπρεπε να είναι όλα ψημένα και χωρισμένα ένα – ένα και να έχουν ρουφήξει το ανάλογο σιρόπι. Ούτε σταγόνα λιγότερο ή περισσότερο.
Όλο το σπίτι μοσχομύριζε. Εμείς παιδιά περιμέναμε με ανυπομονησία να γευθούμε το υπέροχο αυτό γλύκισμα. Τα καλύτερα κομμάτια βέβαια έμπαιναν στον «τέντζερη» για τους ξένους. Μέχρι τις Αποκριές έπρεπε να μας φθάσει.
Αυτές οι εικόνες και οι μυρωδιές έρχονται τέτοιες μέρες να μου θυμίσουν τα παιδικά μου χρόνια.
Ο μπακλαβάς με τον τρόπο που παρασκευάζεται στην Κύμη είναι ιδιαίτερος, δεν παρασκευάζεται σε άλλα μέρη. Είναι ιδανικό και συνάμα εντυπωσιακό γλυκό για γιορτές και τραπέζια. Κρατάει δε καλά τα μυστικά της επιτυχίας του που αν δεν τα γνωρίζεις θα απογοητεύσεις τους καλεσμένους σου.
Σερφάροντας στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ διαπίστωσα ότι υπάρχουν κάποιες συνταγές για τον ΜΠΑΚΛΑΒΑ ΚΥΜΗΣ. Σας τις παρουσιάζω, προτρέποντάς σας όμως να ρωτήσετε καμιά νοικοκυρά που να γνωρίζει τα μυστικά του καλού μπακλαβά για σίγουρη επιτυχία.
1. ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΜΑΜΑΛΑΚΗ
Για το φύλλο:
2 κιλά αλεύρι
4 ποτήρια νερό
2 φλιτζάνια του καφέ ελαιόλαδο
λίγο αλάτι
για τη γέμιση:
1 κιλό λεπτοαλεσμένο αμύγδαλο χωρίς φλούδες
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
2 φρυγανιές τριμμένες
3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
βούτυρο γάλακτος (1/4 για τον πάτο του ταψιού, ¼ για το ράντισμα, ½ κιλό από πάνω)
για το σιρόπι:
8 νεροπότηρα νερό
2 ½ κ. ζάχαρη
φλούδα από ένα μεσαίο λεμόνι
2 κλαράκια κανέλλα
χυμό από 2 λεμόνια
Εκτέλεση:Ετοιμάζετε τη γέμιση. Στο μπολ με το ξασπρισμένο και τριμμένο αμύγδαλο, προσθέτετε τις τριμμένες φρυγανιές, 3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη και ανακατεύετε. Αφήνετε στην άκρη.
Ετοιμάζετε τη ζύμη για τα φύλλα. Ανακατεύετε το αλεύρι με το νερό, το ελαιόλαδο και το αλάτι. Τα ζυμώνετε καλά και αφήνετε τη ζύμη να ξεκουραστεί για μια ώρα. Ανοίγετε συνολικά περίπου 60 λεπτά φύλλα διαμέτρου λίγο μεγαλύτερης από τη διάμετρο του ταψιού σας. (περίπου 36 εκατοστά να είναι το ταψί).
Λιώνετε το ¼ του βούτυρου σένα κατσαρολάκι. Με ένα πινέλο αλείφετε τον πάτο του ταψιού καλά και απλώνετε το πρώτο φύλλο. Το κόβετε γύρω γύρω και προσέχετε να πιάσει καλά τον πάτο του ταψιού. Συνολικά στον πάτο βάζετε 13 φύλλα, το ένα πάνω από το άλλο με την εξής διαδικασία: Στο 5ο φύλλο, ραντίζετε με λίγο βούτυρο, στο 6ο δε ραντίζετε, στο 7ο ραντίζετε και επαναλαμβάνετε μέχρι να φτάσετε στο 12ο φύλλο. Σε αυτό βάζετε λίγη κανέλα και βούτυρο λιωμένο. Στρώνετε το 13ο φύλλο, ραντίζετε με βούτυρο και προσθέτετε και λίγη κανέλα.
Βάζετε το 14ο φύλλο στο ταψί και από πάνω ρίχνετε ένα μπολάκι με γέμιση.
Σκεπάζετε με το 15ο φύλλο. Από το 15ο μέχρι και το 30ο φύλλο, βάζετε φύλλο και μπολάκι γέμιση, φύλλο-βούτυρο-φύλλο βούτυρο και λιγότερη γέμιση. Ανοίγετε άλλα 12 φύλλα και σκεπάζετε σταδιακά το μπακλαβά, με βούτυρο λιωμένο, εκτός από τα 2 τελευταία όπου δε βάζετε βούτυρο.
Όταν τελειώσετε, κόβετε το μπακλαβά λεπτές λωρίδες και στη συνέχεια ρόμβους, μέχρι τον πάτο. Προσθέτετε από πάνω καυτό λιωμένο και μπόλικο βούτυρο και τοποθετείτε το ταψί στο φούρνο, στους 200ο για μια ώρα και 15 λεπτά.
Όσο ψήνεται ο μπακλαβάς, ετοιμάζετε το σιρόπι το οποίο και αυτό θέλει μια ώρα να βράσει, μέχρι να κάνει χοντρές σταγόνες που πέφτουν σιγά σιγά.
Όταν ο μπακλαβάς είναι έτοιμος, σιροπιάζετε με το καυτό σιρόπι, αφήνετε μια νύχτα να το τραβήξει και το κόβετε την επόμενη μέρα.
2. ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ
Για την γέμιση:
2 κ. Αμύγδαλο
1 ½ φλιτζ. Τριμμένη Φρυγανιά
1 ½ φλιτζ. Ζάχαρη
Κανέλλα
Για 100 φύλλα:
2 κ. Αλεύρι Χωριάτικο
½ κουτ. Αλάτι
50 γραμμ. Νισεστέ
Για το ζεμάτισμα:1 κ. Ελαιόλαδο
½ κ. Βούτυρο
Για το σιρόπι:
2 κ. Ζάχαρη
4 ποτ. Νερό
1 ½ ποτ. Χυμό Λεμονιού
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Τρίβουμε το αμύγδαλο. Το ρίχνουμε σε ένα μεγάλο μπολ και προσθέτουμε 1 ½ κούπα φρυγανιά και 1 ½ κούπα ζάχαρη για να γίνει το μείγμα πιο αφράτο. Ανακατεύουμε. Η γέμιση είναι έτοιμη και είναι ώρα να φτιάξουμε τη ζύμη.
Σε μια λεκανίτσα ανακατεύουμε 2 κ. αλεύρι και νερό (όσο πάρει) . Ζυμώνουμε καλά, μέχρι να έχουμε μια σφιχτή, ελαστική ζύμη. Την σκεπάζουμε με μια υγρή πετσέτα να μην ξεραθεί και την αφήνουμε δύο ώρες να ξεκουραστεί.
Ζεσταίνουμε σε ένα κατσαρολάκι βούτυρο και το αναμιγνύουμε με ελαιόλαδο. Λαδώνουμε το ταψί ρίχνοντας 4-5 βαθιές κουτάλες από το μείγμα. Πασπαλίζουμε την επιφάνεια εργασίας με νισεστέ. Έτσι τα φύλλα του μπακλαβά θα γίνουν πιο τραγανά.
Kόβουμε στο μέγεθος ενός μικρού μήλου ένα κομμάτι ζύμης. Ανοίγουμε ένα μεγάλο λεπτό φύλλο. Το βάζουμε μέσα στο ταψί με τις άκρες του να προεξέχουν. Περνάμε μια φορά τον πλάστη πάνω από το χείλος του ταψιού και κόβουμε τις άκρες του φύλλου, που προεξέχουν. Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία, μέχρι να βάλουμε στις άκρες του ταψιού 15 φύλλα. Λαδώνουμε τα φύλλα, ρίχνουμε λίγη γέμιση και συνεχίζουμε. Απλώνουμε φύλλο-γέμιση- φύλλο- γέμιση. Κατά διαστήματα πατάμε με τα χέρια μας τον μπακλαβά, για να καθίσουν τα φύλλα. Βάζουμε σαν καπάκι άλλα δεκαπέντε φύλλα και κόβουμε τον μπακλαβά σε ρόμβους. Έπειτα ραντίζουμε τα πρώτα φύλλα του μπακλαβά με λίγο νερό, για να μην ανασηκωθούν τα φύλλα. Ζεσταίνουμε ξανά το ελαιόλαδο και το βούτυρο που έμεινε από πριν και «θερμίζουμε» τον μπακλαβά, τον περιχύνουμε δηλαδή με το καυτό υγρό. Με το λάδι και το βούτυρο τα φύλλα «τηγανίζονται» και γίνονται πολύ τραγανά. Ψήνουμε 2 ώρες στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Περιμένουμε να κρυώσει ο μπακλαβάς και εν τω μεταξύ φτιάχνουμε το σιρόπι.
Φτιάχνουμε το σιρόπι βράζοντας 2 κιλά ζάχαρη με 4 ποτήρια νερό. Προσθέτουμε 1 ½ χυμό λεμονιού για να μην ζαχαρώσει το σιρόπι. Περιμένουμε μέχρι να πήξει και το χρησιμοποιούμε. Όταν κρυώσει ο μπακλαβάς τον σιροπιάζουμε με το καυτό σιρόπι. Τον αφήνουμε να ρουφήξει το σιρόπι του, δύο ώρες περίπου και είναι έτοιμος!
.JPG)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου